KavithaiCoffee

ஹைக்கூ - காதல் கவிதைகள்

மௌனத்தின் மௌனமாய்
மௌனமாய் சேர்த்த
மௌனமான ஆசைகள்

மௌனமுடைத்து
மௌனமாய் கசிந்து
மௌனத்தின் நாதமாய்

மௌனமாய் உரைக்கும்
மௌனத்தின் பாசையே
கவிதைகள்...!





வானில் தோன்றி மறையும்
வெள்ளியைப்போல்
என் வாழ்வில் -நீ
உன் வாழ்வில் -நான்


சில காலம் வந்தாலும்
கடந்துதான் சென்றாலும் - நீ
விட்டுச்சென்ற கால்தடங்கள் - என்றும்
மறையாது கண்மணியே


சிலையாய் சிற்பமாய் - என்றும்
என் மனதில் நீ

உன் நினைவில் நான்..!



உலக அழகியாம்...
வாய்பிளந்து - வேடிக்கை
பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்
குறுக்கே நீ சென்றாய்

உன்னழகை கண்டபின்
பிளக்க வாய் போதவில்லை
மனதையும் சேர்த்து
பிளந்து வைத்தேன்..!



பெண்ணில்லாத வீடு
மனமில்லாத மலர்
தாகம் தீர்க்கா தண்ணீர்
நீ வாசிக்காத என் கவிதைகள்

இருந்தால் என்ன
இல்லையென்றால் என்ன
இரண்டும் ஒன்றுதான்..!



உன்னை - என்
சுவாசமென எண்ணுகிறேன்
நீ இல்லாமல் வாழமுடியாது
என்பதனால் அல்ல

நீ இல்லாமல்
வாழக்கூடாது என்பதால்…!



அனுதினமும் காலை வேளையிலே
சூரிய உதயத்தை
உற்று நோக்குகிறேன்
ஏன் என்று தெரியாது

இரவு அணைக்கையில்
வானில் தவழும் நிலவையும்
துணைக்கு வரும் நட்சத்திரங்களையும்
வேடிக்கைபார்க்கிறேன்
ஏன் என்று தெரியாது

மழை நாட்களில்
ஆடாமல் அசையாமல்
வைத்தக் கண் வாங்காமல்
வானவில்லை வேடிக்கைபார்க்கிறேன்
ஏன் என்று தெரியாது

பூத்துக் குலுங்கும்
மலர் செடிகளை காண்கையில்
வண்டாக மாறி விடுகிறேன்
ஏன் என்று தெரியாது

கல்லூரி வாசலிலும்
கடைத் தெருவிலும் - உன்னை
கண்ட இடமெல்லாம்

சுற்றிச் சுற்றி வருகிறேன்
வேடிக்கைபார்க்கிறேன் - இதுவும்
ஏன் என்று தெரியாது



அன்று - கல்லூரி வாசலிலே 
உனைக்கண்ட நாள் முதலாய் 
தினம் எனக்கு 
பிப்ரவரி பதினான்குதான்

மகிழ்ச்சியுண்டு,
கொண்டாட்டமுண்டு
மலர் கொடுக்கும் 
வழக்கமில்லை

பூத்துக் குலுங்கும்
ரோஜா தோட்டத்துக்கே
ஒற்றை ரோஜாவா?


உண்மையை சொல்வதானால்
காதலிப்பதைவிட
காதலிக்கப்படுவதே
ஆனந்தம்

கவிதை எழுதுவதைவிட
கவிதையை வாசிப்பதில்
கிடைக்கும் ஆனந்தம்போல

மலரை நுகர்வதைவிட
மலரை இரசிப்பதில் கிடைக்கும்
ஆனந்தம்போல

உனக்குப்பிடித்த
ஒருவரிடம் மனதைப்பறிகொடு
அப்பறம் புரியும்
காதலின் அருமை..!


மௌனத்தில் புன்னகைக்க - ஓர
கண்ணாலே நீசிரிக்க
சிதறுதடி என்மனது
வான்பிளந்த மழைத்துளியாய்

என் நிலவை வர்ணிக்க
என் மனதை நான் திறக்க
கிடைத்திட்ட வாய்ப்பெனவே
தவறாமல் பயன்படுத்த
தமிழாலே அலங்கரித்தேன்
என் மனதை நான் திறந்தேன்

உன்னைப்போல் ஊமையில்லை
உன் வளையலும் கொலுசும்
என்னிடம் பேசுகின்றன
அப்ப அப்ப

உன் கண்களைப் போல
உன் புன்னகையை போல
பேசுகிறது என்னிடம்
இரட்டை அர்த்தத்தில்

தலை தூக்கி
நீ பார்க்கும்
ஒரு பார்வை சொல்லுதடி

உன் மனதில்
ஒரு மூலையில் - எனக்கும்
ஒரு இடமுண்டு என்பதை..!



குளிர்ந்தும் குளிராத இரவு
இருண்டும் இருளாத வானம்
மறைத்தும் மறைக்காத மேகம்
உதித்தும் உதிக்காத நிலவு

சில்லென வீசும் காற்றை
துணைக்கழைத்துக்கொண்டு
பூமியில் கால் பட்டும் படாமல்
புல் வெளியில் நடந்துவருகிறாள்

அவள்!

மல்லிகை தோட்டத்தில்
ஒற்றை ரோஜா
அதுவும் மஞ்சள் வர்ணத்தில்

மனம் தீண்டும் பாவாடை
மண் தீண்டாமல்
மெல்ல உயர்த்தி
இரு-கை தாங்கி

நடந்து வருகிறாள்
தேவதையாக

நட்சத்திரங்களுக்குள் சலசலப்பு
யாரது - பூமியில்
நமக்குப் போட்டியாக என்று
நானென்ன செய்வேன்

மனம் குலைந்தேன்
சிந்தனை மறந்தேன்
சிலையென நின்றேன்
பெண் சிலையே கண்டு..!


எப்படி விளக்குவது என்று
தெரியவில்லை

கூட்டுப்புழுவிலிருந்து
வெடித்து வெளிவந்து
பறக்கும் வண்ணத்து
பூச்சிக்கு - புரியும்

என்னைப்பார்த்து
புன்னகைக்கும்
உன்னை - பார்க்கையில்
என் மனநிலை..!